Nie gwizdaj na morzu
Na pewno kochani nie wiecie	a G
Skąd wziął się ten zwyczaj na świecie	F E
Że gdy się pływa po wodzie
Nie gwizdaj stary broń Boże
Nie gwizdaj, nie gwizdaj, nie gwizdaj
Nie gwizdaj stary
Gwizdanie na morzu wzbronione
Inaczej masz przedżumione
Posejdon bóg morza straszliwy
Z boginią się jedną ułożył
Przyjdę do Ciebie wieczorem
I będę cudzołożył
A żeby było weselej
Miał przybrać się w ludzkie ciało
I jeszcze tylko do szczęścia
Sygnału mu brakowało
Nie gwizdaj...
Dla żartu wybrał gwizdanie
I tak od słowa do słowa
Przyjdę do Ciebie wieczorem
A Ty bądź już gotowa
Czeka bogini i czeka
Żądza ją wewnątrz pali
Patrzy, a tu samotny żeglarz
Gwiżdżąc do brzegu wali
Nie gwizdaj...
Objęła kochanka ramieniem
Z początku się trochę opierał
A potem machnął ręką
Czemu by nie, cholera
Gdy Neptun się o tym dowiedział
Posiniał z wściekłości cały
Powiedział, że każdy cwaniak
Gdy zagwiżdże to wpadnie na skały
Nie gwizdaj...
Dlatego bracie nie gwizdaj
I rób ludzi w balona
I nie denerwuj rogaczy
Szczególnie Posejdona
Bo kto zagwiżdże na morzu
Ten choćby żeglarz wspaniały
Wpadnie w paszczę rekina
Ewentualnie na skały
Nie gwizdaj...