Żeglareczki - Autoironiczna piosenka szantymena
Autor: Grzegorz Tyszkiewicz	Wykonawca : Tyszkiewicz Grzegorz
Dla kogo od szesnastu lat na scenie prężę się?	a E
Dla kogo, biedny Miś, jak opętany struny rwę?	E a A7
Dla kogo żyły na mej szyi z naprężenia drżą?	d a
Dla kogo drżącym głosem wyjękuję tęskny song?	F E
Dla kogo przez bezmiary mórz przemycam gin i grog?	C G
Dla kogo linę grubą szarpię poprzez tęgi blok?	G7 C A7
Dla kogo wieloryba ścigam wśród lodowych gór?	d a
Dla kogo w koję smętną rzucam wór?...	F E7
Ref.: Ach!....	G
Oczki moje śliczne - zwykle zaciągnięte mgłą	C G
I kształty okrąglutkie, co kuszą jak nieznany ląd,	G C/A7
Kudełki czarne, białe, rude, długie, krótkie, jeż...	d a
To dla Was, Żeglareczki, moja pieśń!!!	F E7, F/E7/a
To dla Was moje życie: od początku aż po kres!
To z Wami chcę wypłynąć w najpiękniejszy w życiu rejs!
To o Was śnię po nocach, obmyślając plany gry;
Jak złamać Wam serduszka i omotać, zdobyć, zgryźć!!!
To przez Was z myśli moich chaszczy jeden dźwięczy ton,
By dopaść Was jak lew lub rekin, wciągnąć w słodką toń,
Zamienić Was w syreny, potem zostać królem mórz,
By żadna mi się nie oparła już...
Ach, kiedyż niecne me zamiary zmienię w zbrojny czyn,
Bo sprytu jakby coraz mniej i brak już cielsku sił...
Ech, rzucę się ze sceny! Wpadnę w Wasz pachnący tłum!
I schrupię wreszcie wszystkie z Was, nasycę wieczny głód!!!
A kiedy gwiazdka moja zniknie z firmamentu szant
I z góry będę patrzył na ten nasz szantowy świat,
Wspomnijcie gościa, co uwielbiał Was i dla Was grał,
Niech będzie Wam go trochę czasem brak....