O tym, co żeglarze czują w zimie | |
| Autor: Tomasz Opoka | Wykonawca : Opoka Tomasz |
| Gdy jeziora skute lodem pokrył śnieg | |
| I jak niedźwiedź masz ochotę zapaść w sen, | |
| Kiedy żony narzekanie kakofonią będzie brzmieć, | |
| Bądź mężczyzną, rzuć to wszystko, popłyń rejs. | |
| Gdy pogoda, że nie wygnasz nawet psa, | |
| Gdy Cię łamie jakbyś miał ze trzysta lat, | |
| A za ścianą u sąsiada znów zawodzi Adam Zwierz, | |
| Bądź mężczyzną, rzuć to wszystko, popłyń rejs. | |
| Ref.: | |
| I niech skrzypek-wiatr | |
| Znów gra na strunach want, | |
| Niech raz po raz przechodzi w bas | / |
| Drwiąc sobie z żagli białych płacht. | /x2 |
| Raram, daram (itd...) | |
| Gdy na barze straszy napis "piwa brak", | |
| A na giełdzie w Nowym Jorku znowu krach, | |
| I w Bangkoku od pół roku zamiast deszczu pada śnieg, | |
| Bądź mężczyzną, rzuć to wszystko, popłyń rejs. | |
| Gdy sił nie masz, żeby w życie dalej grać, | |
| Kiedy czujesz, że zaczynasz tracić twarz, | |
| Gdy pomimo psów szczekania karawana toczy się, | |
| Bądź mężczyzną, rzuć to wszystko, popłyń rejs. | |
Największy śpiewnik szantowy - ponad 1900 utworów. Większość z chwytami na gitarę, a także z wideo.
czwartek, 30 sierpnia 2012
O tym, co żeglarze czują w zimie
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz