Świat się kiwa!
Autor: Lucjusz Michał Kowalczyk	Wykonawca : Spinakery
I znowu pokład się pod nogą kiwa, kiedy wieje, wieje wiatr,
- Ach, wieje wiatr!
Od tego wiania i kiwania obrzydł mi już cały, cały świat,
- Ach, cały świat!
Trzeba by z tego morza wiać,
- Trzeba by, ale jak i gdzie?
Może by gdzieś na piwo gnać?
- A wiatr wieje, je-je, je...
Od tego piwa głowa mi się kiwa, kiedy wieje, wieje wiatr,
- Ach, wieje wiatr!
Od tego wiania i kiwania, obrzydł mi już cały, cały świat,
- Ach, cały świat!
Trzeba by z tego piwa wiać,
- Trzeba by, ale jak i gdzie?
Może by jakieś laski rwać?
- Czemu, czemu, czemu nie?
O jakże ona moim łóżkiem kiwa, kiedy wieje, wieje wiatr,
- Ach, wieje wiatr!
Od tego wiania i kiwania, obrzydł mi już cały, cały świat,
- Ach, cały świat!
Trzeba by z tego wyra wiać,
- Trzeba by, ale jak i gdzie?
Może by znów na morze gnać?
- A wiatr wieje, je-je, je...
I znowu nosi mnie, i znowu kiwa, kiedy wieje, wieje wiatr,
- Ach, wieje wiatr!
Od tego wiania i kiwania, obrzydł mi już cały, cały świat,
- Ach, cały świat!
Trzeba by jakieś wyjście znać,
- Trzeba by, ale jak i gdzie?
Może by komuś w michę dać?
- A wiatr wieje, je-je, je...
...
- Ach, wieje wiatr!...
- Ach, cały świat!
Trzeba by jakieś wyjście znać,
- Trzeba by, ale jak i gdzie?
Może by komuś w michę dać?
- A wiatr wieje, je-je, je...
- Ach, wieje wiatr!...
- Ach, cały świat!...
- A wiatr wieje, je-je, je...