Stary wrak | |
| Autor: Piotr Ruszkowski | Wykonawca : Mechanicy Shanty |
| Już zakończył życie swe, | a d a |
| Oparł dziób o stromy brzeg. | C D G |
| Rejsu kres wyznaczył czas i morza gniew. | a d e a |
| Już pozostał tylko ślad | a d a |
| Żagli, które targał wiatr. | C D G |
| Nie zawiodą go już więcej na swój szlak. | a d e a |
| Ref: | |
| Tam gdzieś czeka na nas znów | a |
| Żagli biel i silny wiatr. | G |
| Tam gdzieś czeka żywioł, który wciąż nas gna. | a F |
| Gdzieś do postrzępionych palm, | F d a |
| Do milczących, złotych plaż. | C D G |
| Stary wrak na pokład już nie weźmie nas. | a d e a |
| Dzielny był przez tyle lat, | |
| "Czarnej Kuli" nosił znak. | |
| Wśród liniowców imię jego każdy znał. | |
| Gdy na cumach w porcie stał, | |
| Smukłe linie, piękny kształt. | |
| Każdy morze razem z nim zdobywać chciał. | |
| Płynąć tam, gdzie czeka znów | |
| Żagli biel i silny wiatr. | |
| Płynąć tam, gdzie żywioł, który wciąż nas gna. | |
| Gdzieś do postrzępionych palm, | |
| Do milczących, złotych plaż. | |
| Dziś na pokład stary wrak nie weźmie nas. | |
| To wędrówki jego kres, | |
| Skończył się już żagli wiek, | |
| Nie powrócą pod błękitny nieba dach. | |
| Tylko w sercach naszych trwa | |
| Do żaglowców z tamtych lat | |
| Wielka miłość, która w morze ciągnie nas. | |
| Chcemy płynąć tam, gdzie znów | |
| Żagli biel i silny wiatr. | |
| Chcemy płynąć w żywioł, który wciąż nas gna. | |
| Tam do postrzępionych palm, | |
| Do milczących, złotych plaż. | |
| Stary wrak wciąż pływać będzie w naszych snach. | |
Największy śpiewnik szantowy - ponad 1900 utworów. Większość z chwytami na gitarę, a także z wideo.
poniedziałek, 16 maja 2011
Stary wrak
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz