Ballada o bosmanie
Autor: Robert Kolebuk	Wykonawca : Pod Masztem
Opowiem wam dzisiaj czego byłem świadkiem	G C E A
Gdyśmy do Hongkongu szli handlowym statkiem	D - C G
Rejs się zaczął dobrze, wiało od zachodu	G C E A
Przeczuwać nic złego nie było powodu	D - C G
Lecz nim się w pokerze zdarła pierwsza talia	H e
Wyszło na jaw że nasz bosman to kanalia	C G D G
W kajucie Starego regularnie gościł	H e
A dla marynarzy nie miał krzty litości	C G D G
Bosman się Staremu ciągle podlizuje	G C D G
Nawet mu śniadanie do kajuty nosi	G C D G
Na nas tylko wrzeszczy: wy parszywe dranie	H - C D G
Trza by ich wychłostać, panie kapitanie!	C G D G
Bosman sam był draniem: lżył nas i okradał
Radził też, by głośno nikt o tym nie gadał
Bo przecież kapitan nie dałby nam wiary
Że bosman rum kradnie i nasze suchary
Ale gdy kukowi za nic dał po pysku
Rudy Jim wyszeptał: dość tego ucisku
Bosman się doigrał! Już dziś mi go szkoda!
Bo na każde bydlę znajdzie się metoda
A wieczorem stała się rzecz niesłychana
Jim na rum zaprosił naszego bosmana
Bydlak wypił ponad siedem i pół kwarty
Nie chciał dać się upić, lecz Jim był uparty
Czy wystarczy rumu - było trochę strachu
Ale w końcu bosman padł jak worek piachu
Wtedy Jim zawołał: zaraz wam pokażę
Jak się zabawimy z pijanym żeglarzem
Najpierw go w try miga pozbawił ubrania
I do worka z żagli upakował drania
Potem nas zawołał: chodźcie, zobaczycie
Co za świnia w worku dynda na bukszprycie
Baliśmy się wszyscy, co powie kapitan
Czyś ty sobie Jimmy biedy nie napytał
A kapitan na to: Dawno już pokusa
Brała mnie, by jakoś pognębić lizusa