Dziewczyna z Paimpol | |
| Autor: Michał Gramatyka | Wykonawca : Perły i Łotry |
| Kiedy z Bretonii w morze rusza | |
| Człek, co zostawił serce swe | |
| Tam, gdzie powraca jego dusza | |
| Nucąc cichutko słowa te | |
| A grzbiety fal | |
| Niosą go w dal... | |
| Ref.: Hen, do Paimpol kiedyś zawinę | |
| Kiedy wiatr poniesie mnie w przód | |
| Do Paimpol wciąż uparcie płynę | |
| Tam została dziewczyna - cud | |
| Gdzieś na ulicy Świętego Iwa | |
| Co delikatnie schodzi w bok | |
| I modrych oczu głębię skrywa | |
| Tej, która czeka kolejny rok | |
| I pośród sztormów, z porannym brzaskiem | |
| Gdy noc sie kończy, zaczyna dzień | |
| On tęskni do jej oczu blasku | |
| Cichutko nucąc refren ten | |
| Przez błękit mórz | |
| Wsród wichrów, burz | |
| Ref... | |
| Jest więc tęsknota nieskończona | |
| Która wypełnia serca dwa | |
| Połacią morza rozdzielone | |
| Oby ten połów krócej trwał | |
| Niech grzbiety fal | |
| Niosą nas w dal... | |
Największy śpiewnik szantowy - ponad 1900 utworów. Większość z chwytami na gitarę, a także z wideo.
środa, 22 sierpnia 2012
Dziewczyna z Paimpol
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz